Η βόλτα στην 8η περιοχή της Κωνσταντινούπολης ήταν πάντα μια κακή ιδέα. Ο σκοπός της βόλτας, η εξερεύνηση δηλαδή για οποιοδήποτε ίχνος του καταζητούμενου Lasombra, ήταν επίσης κακή ιδέα, μα ήταν και το μόνο σημείο απ' όπου μπορούσαν να ξεκινήσουν. Φήμες, όπως τις είχε μεταφέρει ο Malachite, έλεγαν πως οι υπηρέτες του Tremere είχαν καταδιώξει τον χτεσινό Καϊνίτη και τον είχαν στριμώξει σε ένα χαμόσπιτο, κάπου στην 8η περιοχή. Και τώρα ήταν δική του δουλειά, μέσα από αυτόν τον λαβύρινθο από δρόμους, σοκάκια και χαμόσπιτα, ανάμεσα στις κραυγές για βοήθεια από ζητιάνους, και στα γαβγίσματα των σκύλων, να βρει τα ίχνη του φυγά. Και μοιραζόταν το φορτίο με ένα μάτσο νεοφερμένους που τον άγχωναν υπερβολικά.
Οι δύο τελευταίες νύχτες σίγουρα δεν ήταν αυτές που περίμενε. Ένας προμελετημένος κατά τα φαινόμενα φόνος τη μία νύχτα, μια ατυχής συνάντηση την άλλη. Και οδηγούμαστε σε αυτή τη νύχτα που δεν λέει να τελειώσει. Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ο Νικηφόρος καταλάβαινε γιατί τόσο καιρό δεν έβγαινε πολύ από το καταφύγιό του. Ήταν για να αποφεύγει αυτό το καρναβάλι. "Καταραμένοι τρελοί Toreador..." μουρμούριζε κάθε τόσο.